Hayat yolunda beni yalnız bırakmayan değerli dostlarım,
Sitedeki yazı akışının bir süredir durgunlaştığını biliyorum. İşlerimin yoğunluğu sebebiyle kendime ayıracak vakti dahi zor buluyorum. Ama pes etmek olmaz, haklısınız. Yeniden bir gayretle yazılara devam etmeye çalışacağım. Aksaklıklarımı affediniz 
Yolunuz Hakk’a olsun. Sözünüz ve özünüz doğru olsun.
Teslimiyetin özünü arayıp/anlayıp, Rabbi hakkıyla tanımak duasıyla…
İnsanlık tarihi boyunca tüm düşünsel ve dini inançlar, paylaşımcılığı ön plana çıkarmışlardır. Toplumsal ekonomiyi düzenlemek, sosyal problemleri ortadan kaldırmak, insanlar arasındaki çekişmeyi azaltmak ve huzuru en üst seviyeye çıkarmak için paylaşmak en güzel yol olmuştur.
Sözlükte NFQ kökü mastar olarak “tükenmek, bitmek, kalmamak” anlamına gelir. Harcamak, sarf etmek, tüketmek (infâq), çok harcayan, çok tüketen, (minfâq), tünel (enfâq), masraf, harcama, gider (nafaqa), Arap tavşanı, (jerboa) veya tarlafaresinin yuvasına girip çıkması (münâfega), iki yüzlülük, bir öyle bir böyle görünen (münâfıq) kelimeleri bu köktendir.
“Sizinle çarpışmaya girenlerle Allah yolunda siz de çarpışın. Ama haksız yere saldırmayın/çarpışmada zulme sapmayın. Çünkü Allah, sınır tanımaz azgınları sevmiyor.” (BAKARA, 190)
“Yanından ayrıldığında/işbaşına geçtiğinde yeryüzünde fesat çıkarmak, ekini ve nesli yok etmek için işe koyulur. Oysaki Allah, fesadı sevmez.” (BAKARA 205)
“Allah, ribadan beklenen artışı mahveder, sadakalar karşılığında artışlar getirir. Allah, nankörlüğe batmış günahkârların hiç birini sevmez.” (BAKARA, 276)
“Allah yolunda harcama yapın/nimetleri paylaşın; kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayın. Güzel düşünüp güzel işler yapın. Çünkü Allah, güzellik sergileyenleri sever.” (BAKARA, 195)
“Sana adet halini de sorarlar. De ki: ‘O, insana rahatsızlık veren bir haldir. Hayızlı oldukları sırada kadınlardan uzak durun ve onlar temizleninceye kadar kendilerine yaklaşmayın. İyice temizlendiklerinde, Allah’ın emrettiği yerden onlara gidin.’ Şu bir gerçek ki Allah, çok tövbe edenleri sever, iyice temizlenenleri de sever.” (BAKARA, 222)
“İş öyle değil! Kim ahdine vefa eder, takvaya sarılırsa hiç kuşkusuz, Allah takvaya sarılanları sever.” (ÂLİ İMRAN, 76)
Kuran’ı baştan sona okuyarak incelediğimizde, “Kader’e İman” şeklinde bir şart’a rastlamamaktayız. Kuranda geçen “kader, kadr, takdir, muktedir, yakdir, kadrihi” kelimelerinin hepsinin kökü aynıdır ve belli bir nizam, ölçü, ahenk, dengeden bahsetmektedir. Bakın bu meseleyi değerli hocamız Prof. Dr. Hüseyin Atay, çok değerli kitabı Kuran’da İman Esasları’nda nasıl anlatmış;
***
Kadr ve takdir kelimelerinin Allah’a isnadı O’nun yaptığı işlerin bir nizamı, ölçüsü ve hikmeti olduğunu bildirir. Yaptığı işleri bir hikmet dairesinde yapar. Lüzumsuz, manasız, gelişigüzel, rastgele iş yapmadığını ifade eder. Bunu için her şeyin bir ölçüsü, miktarı ve uyduğu bir nizamı vardır. Kuran’daki şu ayetler bu mananın delilidir :
Son Yorumlar